THE BRIDGE

PODSUMOWANIE PROJEKTU THE BRIDGE

2011-08-10T11:16:00.000-07:00

Projekt THE BRIDGE niestety już się zakończył. Czas więc na podsumowanie i trochę statystyki. Włączę tutaj wyniki ankiety ewaluacyjnej, przeprowadzonej wśród nauczycieli-koordynatorów i najbardziej zaangażowanych współpracowników, biorących udział w projekcie.

(I) DZIAŁANIA W PROJEKCIE

Podczas dwóch lat prac, wykonaliśmy 5 podstawowych działań na poziomie międzynarodowym i kilka pomniejszych na poziomie szkoły.
Oto działania międzynarodowe, wg ocen nauczycieli (gdzie 1-bezużyteczne, 6-wspaniałe):

Festiwal Kuchni Regionalnych 6,00
Multimedialny przewodnik po okolicy 5,85
Ankiety nt znajomości krajów partnerskich 5,14
Księga Legend 5,00
Multimedialny Kurs Językowy 4,12

Poza tymi, ocenionymi, działaniami, mieliśmy jeszcze kilka tylko w samej szkole. Były to:

Konkurs wiedzy o krajach partnerskich

Strona internetowa

Tablica programu Comenius na I piętrze w szkole

Konkurs na Regionalną Książkę Kucharską

Projekty o różnych dziedzinach życia w krajach partnerskich.

(II) CZY PROJEKT BYŁ WARTOŚCIOWY I DLACZEGO TAK\NIE?

Według nauczycieli koordynujących projekt, był on wielce użyteczny, przede wszystkim z podstawowego powodu: uczniowie mieli nieocenioną możliwość pożycia przez jakiś czas zagranicznym stylem życia, kiedy mogli używać swoich umiejętności językowych i komunikacyjnych. Otworzyliśmy uczniom drzwi, pokazując jak łatwa i potrzebna jest komunikacja. Dużą przyjemność sprawiała obserwacja dzieci podczas wspólnej zabawy i pracy z rówieśnikami z innych krajów i jak próbują używać różnych metod komunikacji, czerpiąc radość z sukcesu. Poza tym, z tego co wiadomo, część z nawiązanych znajomości przetrwała.
Równie ważne były:
- wgląd w organizację i systemy innych szkół
- możliwość spotkania z innymi nauczycielami i wymiana opinii i uwag - spędziliśmy cudowny czas z cudownymi ludźmi.
- nabraliśmy wprawy w prowadzeniu projektów międzynarodowych.
Na przyszłość:
Musimy być ostrożniejsi, wybierając dzieci na wyjazdy (akurat nasze dzieci zdały egzamin!)

(III) JAK OCENIASZ ZAANGAŻOWANIE INNYCH W PROJEKT?

- na początku było ciężko, ale potem więcej nauczycieli włączyło się w pracę nad projektem - nie dotyczy to niestety wszystkich szkół, w większości szkół nauczyciele woleli nie angażować się w projekt;
- niektórzy z koordynatorów byli dość trudni w komunikacji (tu chodzi o koordynatora niemieckiego, który zazwyczaj nie raczył odpowiadać na maile);
- oprócz Słoweńców nikt nie wykonał prezentacji w językach projektu;
- wstyd, że angielski koordynator nie przyjechał na dwa ostatnie spotkania - dyrektor z Ickford zrobił bardzo złą pracę;
- wiele pracy zostało włożone w organizację każdego ze spotkań;
- główny koordynator projektu, p. Michał Szymański zarządzał doskonale projektem i był w pełni mu poświęcony;
- nie zrobiliśmy lekcji internetowych z powodów technicznych i prawnych;
- uczniowie byli bardzo zmotywowani do prac przy projekcie, szczególnie ci, którzy próbowali.

(IV) ILE OSÓB WYSŁALIŚMY W RAMACH PROJEKTU NA SPOTKANIA ZAGRANICZNE?

Obowiązkiem każdej ze szkół partnerskich było wysłanie przynajmniej 24 osób w ciągu 2 lat z wizytą do szkół partnerskich. Jedna mobilność oznacza jedną osobę, która pojechała i wróciła. Oto, jak udało nam się zrealizować ten warunek:

1.       SŁOWENIA: 48 mobilności [!!!!!!!] (23 nauczycieli i 21 dzieci)
2.       POLSKA: 36 mobilności (17 nauczycieli i 19 dzieci)
3.       WŁOCHY: 31 mobilności (17 nauczycieli i 14 dzieci)
4.       ESTONIA: 27 mobilności (12 nauczycieli i 15 dzieci)
5.       NIEMCY: 25 mobilności (10 nauczycieli i 15 dzieci)
6.      ANGLIA: 21 mobilności [sic!] (10 nauczycieli i 11 dzieci)

Należy zauważyć, że niektórzy nauczyciele (koordynatorzy, czasem dyrektorzy) jeździli na wszystkie spotkania, więc na jednego nauczyciela przypadać może 5 mobilności. Uczniowie zazwyczaj zużywali po jednej mobilności. Z zestawienia wynika, że wysłaliśmy dużo więcej osób na zagraniczne wyjazdy niż trzeba było - oprócz Anglii. Ich dyrektor zapłacił karę 4000 Euro za niewykonanie planu. Wprawdzie Słoweńcy zaskoczyli wszystkich ilością osób wysłanych, ale nasza szkoła też ma się czym pochwalić: wysłaliśmy aż 12 osób więcej, niż potrzeba.

(V) JAKA BYŁA OCENA KAŻDEGO ZE SPOTKAŃ?

Nauczyciele zostali poproszeni o ocenę każdego z 6 spotkań, wraz z wypisaniem, co im się podobało, a co nie (obok podana liczba takich samych odpowiedzi). Oceny były od 1 (tragedia) do 7 (idealnie). Oto wyniki, od najlepszego wyjazdu, do najgorzej ocenionego:

1. NIEMCY 6,25

TAK

Festiwal Kulinarny x4

Wyprawa łodzią x2

Wyprawa do akwarium

Generalna organizacja x2

Wszystko

Piękne widoki x2

Rodziny gościnne

Szkoła

Zadania dla integracji dzieci x2

Praca zespołowa

Przyjaźni i wysoce zmotywowani nauczyciele

NIE

Czemu dzieci nie zostały zabrane do Akwarium??? x2

Słaba komunikacja między nauczycielami (każdy kraj był w innym hotelu) x2

2. POLSKA 6,20

TAK

Olimpiada Sportowa x5

Wycieczka do Kazimierza x5

Czas spędzony w szkole x2

Pływanie

Czas w mieście x2

Bardzo aktywne zajęcia

Gościnność

Czas dla dzieci

Budowanie mostu

Lekcje

NIE

Zakwaterowanie daleko od szkoły

Baaaardzo długi spacer do Janowca

[Zakwaterowanie było w hotelu Ibis, stację metra od szkoły...]

3. WŁOCHY 6,00

TAK

Spotkanie ewaluacyjne

Zwiedzanie x2

Pogoda x3

Jedzenie x4

Gościnność x3

Atmosfera

Organizacja

Relaks

Szkolne tańce

Wystawa na temat krajów partnerskich

NIE

Tylko Polska przywiozła dzieci

Szkoła w Ickford nie przysłała nikogo - przyjechał sam dawny dyrektor szkoły za swoje pieniądze

Brak poczucia czasu x3

Nagłe zmiany w planie

Zbyt długie show w szkole

Niewiele osób mówiących po angielsku

Długaśne posiłki

TO JEST OSTATNIE SPOTKANIE!

4. SŁOWENIA 5,80

TAK

Wspólne posiłki x2

Czas w szkole x3

Wycieczki x 4

Zakwaterowanie x2

Zajęcia

Gościnność

Dobra atmosfera

NIE

Pogoda x2 [lało cały czas!]

Powinniśmy zabrać dzieci x2

Nie wszystko smakowało x2

Za dużo rzeczy i za szybko - spotkanie było jak maraton

5. ESTONIA 5,33

TAK

Śnieżne widoki x3

Bogshoeing x2

Uczniowie przewodnikami

Koncert x3

Świetnie zorganizowany program x4

Warsztaty muzyczne

Wyprawa do Tallina

Harmonogram

Natura

Uczestnictwo w lekcjach

NIE

Uczniowie powinni spędzić więcej czasu z rodzinami goszczącymi

Zimno x2

Za dużo zajęć x2

Brak jakiegokolwiek wolnego czasu x2

Organizacja wystawy w wszkole

6. ANGLIA 5,00

TAK

Gry

Pitt Rivers Museum i Oxford x3

Zakwaterowanie x2

Gościnność x2

Życie socjalne w Ickford x2

Starania p. Richards x2

Czas dla dzieci x2

Dyskoteka pożegnalna

Brak organizacji w szkole x2

Słabo zorganizowana prezentacja x2

Czekanie na nie wiadomo co, nic nie robiąc x4

Dyrektor

Brak wsparcia ze strony personelu szkoły

Jak wynika z zestawienia, wszystkie wyprawy były bardzo dobre - w końcu Anglia dostała 5 - czyli mimo, że wyjazd został oceniony najgorzej, to i tak był świetny. My go jeszcze trochę poprawiliśmy, zatrzymując się w Londynie na 3 dni. Cieszy to, że wizyta u nas w szkole uzyskała tak dobre noty, że oceniono ją na drugie miejsce - straciliśmy tylko 0,05 punktu do Niemiec. Ale sprawiedliwie trzeba oddać, że wyprawa do Niemiec była fenomenalna! Ciekaw jestem, czy uczniowie, którzy uczestniczyli w wyjazdach, mają podobne wrażenia... Pewnie nie, ponieważ czas dla dzieci zazwyczaj był zorganizowany bardzo dobrze i uczniowie mieli nieco inny obraz spotkań, niż nauczyciele. Tak czy siak, nie zdarzyło, aby ktokolwiek wrócił niezadowolony z któregokolwiek wyjazdu...

(VI) STATYSTYKA SZKOLNA

W projekcie wzięły udział dzieci z klas III - VI. Każdy wyjazd poprzedzony był konkursem, dzięki któremu wyłanialiśmy dzieci, pragnące wziąć udział w projekcie i wyprawie. I tak:

* Ankiety: przeprowadzone zostały przez grupę uczniów z klas VI na wybranych dzieciach z klas II-VI - z każdej klasy po 5 osób.

* Multimedialny Przewodnik Po Okolicy: udział wzięły 22 osoby z klas (na rok 2009\2010): 6s (8 osób), 5s (5 osób), 6a (3 osoby), 3b i 4b (po 2 osoby), 4a i 6b (po 1 osobie)

* Opracowanie dwóch baśni regionalnych (rok szkolny 2010\11): klasa 4a pod kierunkiem p. Małgorzaty Szymańskiej wraz z tłumaczeniem na j. angielski Mai Krzyczkowskiej, Kuby Skrzecz i Weroniki Deleska.

* Wykonanie Multimedialnego Kursu Języka Polskiego: zaangażowane klasy z opiekunem produkcji: 4p (p. Agnieszka Maciaszek), 4s (p. Renata Krzyżanowska), 4a (p. Małgorzata Szymańska), 5s (p. Magdalena Jasiczek), 6p (p. Marta Skrzyńska), 3a, 3s, 4b, 2a (wszystkie p. Michał Szymański), 3b i 6s (p. Agnieszka Woźnicka).

* Konkurs na Regionalną Książkę Kucharską: wzięło udział w konkursie jedynie 5 osób - wszystkie w nagrodę pojechały do Niemiec.

* Konkurs na ilustrację baśni - wzięło w nim udział 20 osób z klas (na rok szk. 2010\11): 5a (5 osób), 4a i 5b (po 4 osoby), 4b i 6a (2 osoby), 5s, 6b i 6s (po 1 osobie).

* Konkurs wiedzy o krajach partnerskich: zaczęły 42 osoby, skończyło 12 osób.

*Jako organizatorzy jednego ze spotkań projektowych, nasi uczniowie przyjęli w swoich domach 24 uczniów z zagranicy.

* Z naszej szkoły w delegacje do szkół partnerskich pojechało 19 uczniów: Ola Kwiecień, Ania Szymańska, Janina Frejlak, Zuzia Wysocka i Maciek Kozak [ICKFORD, Anglia], Koharu Piskorska, Basia Błoniarz, Kajtek Michalak, Agnieszka Łapińska i Kamila Napłoszek [VILJANDI, Estonia], Rafał Frankowski, Ewa Kurowska, Patrycja Kwiatkowska, Gabrysia Schönthaler i Maks Skiendzielewski [MILDSTEDT, Niemcy] i Agnieszka Sołdacka, Ula Mendys, Jan Kamela i Michał Sołdacki [BAGHERIA, Włochy].
Wszyscy mieszkali u rodzin goszczących i brali udział w zajęciach, organizowanych przez gospodarzy.

* Nauczyciele, którzy brali udział w projekcie:
- Michał Szymański: autor i główny koordynator projektu, sprawował pieczę nad każdym z działań w projekcie, założył i prowadził stronę internetową projektu, wymyślił większość pytań do konkursu wiedzy, nadzorował konkursy, załatwiał formalności wyjazdowe i tysiąc innych rzeczy :)
- Ewa Kozłowska: pani Dyrektor dała błogosławieństwo, w pełni akceptując pomysły koordynatora, pomagała w organizacji i pracy papierkowej
- Agnieszka Woźnicka: prawa ręka koordynatora, zajmowała się dopinaniem spraw na ostatni guzik, pomagała przy konkursach, wykonała dwa rozdziały Kursu Językowego, układała pytania na konkurs wiedzy w miesiącu Anglii, opiekowała się grupą robiącą ankiety, uczestniczyła w konferencjach, opracowała przepisy potraw polskich na Festiwal Kulinarny
- Zofia Leszczyńska: osoba, bez której finanse projektu znajdowałyby się w stanie tragicznym - opanowała wszelkie paragrafy, formularze i pisma, dzięki którym mogliśmy rozliczyć projekt.
- Małgorzata Szymańska: prowadziła prace nad opracowaniem warszawskich baśni do Księgi Legend, przeprowadziła lekcję j. polskiego dla obcokrajowców, prowadziła konferansjerkę podczas Olimpiady Sportowej
- Marianna Breczko: opiekowała się pracami na wszystkie konkursy, pomagała podliczać punkty w Konkursie Wiedzy, uczestniczyła w komisjach konkursowych, opiekowała się gośćmi podczas ich wizyty w Polsce - biblioteka stanowiła punkt zborny dla uczniów
- Magda Jasiczek: opiekowała się gośćmi, wożąc ich z lotniska i z powrotem, organizowała i prowadziła Olimpiadę Sportową wraz z innymi nauczycielami WF, pomagała gotować podczas Festiwalu Kulinarnego, zabrała grupę włoską do Muzeum Powstania Warszawskiego w czasie wizyty w Polsce, nadzorowała nagranie rozdziału Kursu Językowego
- Marta Skrzyńska: uczestniczyła w pracach komisji konkursowych, przeprowadziła lekcję przyrody dla gości, a także zaprezentowała im film poglądowy o Polsce
- Waldemar Kopacki: przeprowadził lekcję historii dla gości
- Renata Krzyżanowska: nadzorowała nagranie rozdziału Kursu Językowego, wchodziła na zastępstwa podczas nieobecności koordynatora
- Teresa Wieczorek: gościła p. Petera Bozier u siebie w domu podczas wizyty w Warszawie
- Karolina Kucharska: pomoc i opieka nad gośćmi podczas wycieczki do Kazimierza w czasie wizyty w Polsce
- Katarzyna Katana & Anna Fidzińska: wymyśliły i przeprowadziły fantastyczną zabawę w budowanie mostu podczas wizyty w Polsce
- Maciej Żołądź: służył swoim samochodem gościom, a także dwukrotnie załatwił im wejście na basen
- Robert Marcinkiewicz: przeprowadził trzy treningi łucznictwa dla gości
- Agnieszka Zgryzek: przeprowadziła zajęcia plastyczne, wykonując z uczniami kartki świąteczne dla szkół partnerskich oraz pomagała przy konkursie plastycznym na ilustrację baśni.
Pozostali nauczyciele i obsługa również przyłożyli się do działania projektu, ale jest to zbyt wiele osób, żeby wymieniać ich wszystkich - ale na pewno wszystkim należą się wielkie podziękowania!

PRZEPISY POTRAW REGIONALNYCH WYKONANYCH NA FESTIWALU W MILDSTEDT

2011-06-08T13:19:00.000-07:00

Postanowiłem podzielić się ze Wami przepisami na różne ciekawe dania, jakie gotowaliśmy i kosztowaliśmy podczas spotkania w Mildstedt. Może ktoś będzie miał ochotę ugotować którąś z tych potraw - podzielcie się wtedy Waszymi doświadczeniami w komentarzach :)

ANGIELSKIE PRZEPISY

Zupa warzywna

Podgrzej piecyk do 200 stopni.
Umieść warzywa, które masz w garnku.
Rozlej oliwę z oliwek po warzywach
Dodaj gałązkę tymianku i ząbki czosnku.
Podrzucaj warzywami tak, aby wszystko dobrze się wymieszało i piecz przez 45 minut dopóki warzywa zrobią się miękkie i lekko podpieczone.
Wyrzuć tymianek. Rozgnieć czosnek.
Umieść warzywa w mikserze i utrzyj tak, aby papka miała delikatną konsystencję.
Dodaj sól i pieprz. Dodaj wodę w takiej ilości, aby zupa uzyskała pożądaną gęstość.
Podawać ciepłą.

Zapiekanka Pasterska

Podgrzej piecyk do 190 stopni
Podgrzej olej na patelni, wrzuć cebulę, czosnek i marchewkę, aż zrobią się miękkie i zbrązowieją.
Dodaj pomidory z puszki, podsmażoną mieszankę, zioła i sos Worcestershire. Dodaj sól i pieprz.
Gotuj pod przykryciem przez 30 minut.
W tym czasie ugotuj ziemniaki. Po odcedzeniu wymieszaj z musztardą, masłem i mlekiem, dodając sól i pieprz.
Meanwhile, boil the potatoes in water until soft. Drain and mash with the mustard, butter and milk. Season with salt and pepper to taste.
Miksturę z garnka rozprowadź po naczyniu żaroodpornym, przykryj wszystko ziemniakami i piecz przez 30 minut, aż do zbrązowienia.

Crumble z jabłek i czarnych porzeczek

Podgrzej piecyk do 200 stopni.
Obierz i pokrój jabłka i ostrożnie gotuj na małym ogniu z kapką wody i cukrem.
Kiedy jabłka zmiękną, dodaj porzeczki i umieść wszystko w naczyniu.
Do miski wrzuć mąkę, proszek do pieczenia i masło i zmieszaj aby uzyskac ciasto.
Wmieszaj widelcem płatki owsiane, migdały i cukier.
Pokryj ciastem mieszankę z owoców, dociskając wszystko widelcem przy krawędziach.
Piecz przez 30 minut, dopóki góra zrobi się brązowawa, a przy krawędzi naczynia zaczną pojawiać się bąbelki owoców.

WŁOSKIE PRZEPISY

Pennette bolognese

SKŁADNIKI:
oliwa
1 duża cebula pokrojona
2 selery, pokrojone
1 pokrojona marchew
2 liść laurowy
1/4 szklanki czerwonego wina
200 g pomidorowego sosu
mielona wołowina
sól i pieprz

W dużym garnku podgrzej olej do średniej temperatury i dodaj cebulę, marchewkę wraz z selerem i ugotuj, mieszając, aż zrobią się miękkie - 4-5 minut. Dodaj mięso, sól, pieprz i liść laurowy i gotuj mieszając, aż mięso straci kolor surowej czerwieni. Wlej wino, podnieś temperaturę i gotuj dopóki wino wyparuje. Dodaj pomidory i jesli to potrzebne, trochę gorącej wody. Gotuj mieszając ok 2 minut. Kiedy mieszanka zacznie wrzeć, zmniejsz ogień. Gotuj na lekkim ogniu ok. 2 godzin, mieszając od czasu do czasu.
W tym czasie zagotuj osoloną wodę. Wrzuć makaron, pilnując, aby nie przywarł, 8-10 minut. Odcedź i wrzuć do miski. Zalej sosem bolognese, zamieszaj. Posyp parmezanem i smacznego!

Involtini di melenzane

Składniki dla 4 osób:
2 kabaczki,
50 g grzanek,
garść rodzynek
kilka orzeszków pinii
2 łyżki sosu pomidorowego,
olej z oliwy
posiekana cebula
sól i pieprz
parmezan
szynka
bazylia

Potnij kabaczka na cienkie plasterki i usmaż na gorącej oliwie. Nadmiar tłuszczu usuń papierowym ręcznikiem. Do garnka włóż cebulę, oliwę, orzeszki oraz rodzynki i ugotuj, aż zmięknie. Dodaj pomidorowy sos i podgotuj parę minut. Dodaj grzanki, posiekaną bazylię i parmezan i dobrze wymieszaj. Następnie miksturę ponakładaj łyżką na usmażone płaty kabaczka razem z szynką i zawiń. Rolki porozkładaj w naczyniu żaroodpornym, pokryj pomidorami, liśćmi bazylii i parmezanem. Wsadź do piekarnika na 10 minut.

SŁOWEŃSKIE PRZEPISY

Idryjska bakalca

Składniki dla 4-5 osób

600 g baraniny
50 g oleju
300 g cebuli
250 g marchwi
listek laurowy
tymianek
czubrica (przyprawa uzyskiwana z cząbru)
sól i pieprz
20 g masła
20 g mąki

Przygotowanie:
Podsmaż sebulę i dodaj pokrojoną w kostki baraninę. Po podsmażeniu delikatnie wlej bulion na baranich kościach (może być zwykły rosół) Dodaj listek laurowy i duś przez 20 minut. Dodaj starkowaną marchewkę i resztę składników.
Duś na małym ogniu aż mięso stanie się miękkie, a sos zgęstnieje. Na koniec dodaj troszkę białego wina i zmieszaj z mąką i wodą. Gotuj jeszcze przez 5 minut i podawaj.

Dobra rada:
Jeśli dodasz połówkę marchewki podczas duszenia i drugą połówkę w połowie, bakalca będzie miała ładniejszy kolor.

Karyntyjski twarożek z cebulką i olejem słonecznikowym

Składniki:
700 g twarożku
0.5 kg cebuli (jedna czerwona)
pieprz
sól
słodka papryka
1 dl oleju słonecznikowego
chleb żytni

Włóż twarożek do naczynia, dodaj pół łyżeczki papryki i dopraw solą i pieprzem. Dobrze wymieszaj drewnianą łyżką.
Obierz jedną cebulę i potnij na mniejsze kawałki, po czym zblenduj je na drobne kawałki. Dodaj cebulę do twarożku. Resztę cebul pokrój na pół, tak, aby powstały 'łódeczki'. Wypełnij je twarożkiem do połowy. Pozostałą część twarogu wymieszaj z olejem słonecznikowym i dopełnij cebulowe łódeczki. Obierz czerwoną cebulę i potnij tak, aby powstały cienkie kółka. Rozłóż krążki na talerzu i opryskaj olejem słonecznikowym. Rozłóż łódeczki i podawaj z żytnim chlebem.

NIEMIECKIE PRZEPISY

w przygotowaniu

ESTOŃSKIE PRZEPISY

Sałatka ziemniaczana

Składniki
0,5 kg ziemniaków
0,4 kg kiełbasy gotowanej
3-4 korniszony
cebula
250 gram majonezu
500 gram śmietany
3-4 jaja na twardo
łyżeczka soli

Ugotuj ziemniaki w mundurkach w osolonej wodzie przez 25 minut. Po ochłodzeniu obierz je. Pokrój kiełbasę i korniszony. Pokrój ziemniaki i posiekaj cebulę. Wymieszaj. Dodaj pokrojone jajka. Dołóż majonez i śmietanę, dopraw do smaku. Dobrze wymieszaj i odstaw na kilka godzin.

Zapiekanka mięsno ziemniaczana

Składniki

1 ½ kg ziemniaków
sól i pieprz
2 duże cebule
1.2 kg mielonego mięsa
3 pomidory
2 jaja
200 g starkowanego żółtego sera
2 szklanki mleka

Podgrzej piecyk do 200°C
Obierz i cieniutko pokrój ziemniaki. Pokrój pomidory i cebulę. Przypraw mięso solą i pieprzem i dobrze wymieszaj. Umieść ziemniaki, cebulę i mięso poziomami w naczyniu żaroodpornym, przykryj całość mięsem i pomidorami. Ubij jajka, wymieszaj z mlekiem i rozlej całość po wierzchu. Rozsyp kawałeczki sera. Całość zapiekaj 60-80 minut.

Sałatka ogórkowo-chrzanowa

Zmieszaj pokrojone ogórki, chrzan i śmietanę, dodaj trochę soli do smaku.

Kama

Składniki
5 jaj
100 ml cukru
100 ml mąki żytniej
50 ml mąki kama (do kupienia głównie w Estonii, ale można zastąpić ją mieszanką innych mąk)
pół łyżeczki proszku do pieczenia
500 gr śmietany
400 ml dżemu

Zmieszaj jaja i cukier, dodaj mieszankę mąki i proszku do pieczenia. Rozprowadź masło po naczyniu, włóż ciasto i wyrównaj powierzchnię i podpiecz z 10 minut. Pokryj ciasto dżemem i zostaw, aby wystygło. Po ostygnięciu pokryj wszystko śmietaną i zwiń w roladę. Odstaw w chłodne miejsce, udekoruj i smacznego!

WIZYTA W BAGHERIA 26.05 - 31.05.2011

2011-06-02T13:09:00.000-07:00

DZIEŃ 1 - CZWARTEK 26.05
Dzień zaczął się dla nas wcześnie - już o 7:30 stawiliśmy się na lotnisku w komplecie - czwórka nauczycieli: p. Ewa Kozłowska, p. Marta Skrzyńska, p. Agnieszka Woźnicka i p. Michał Szymański, a także czworo uczniów: Agnieszka Sołdacka, Michał Sołdacki, Ula Mendys (wszyscy z 5s) oraz Jan Kamela (4b). Czekała nas podróż z przesiadkami, bo nie ma bezpośredniego połączenia Warszawa-Palermo. Po półtorej godzinie lotu mieliśmy tylko trzy kwadranse na przesiadkę w Mediolanie, na szczęście zdążyliśmy, nasze bagaże także. W Palermo wylądowaliśmy nieco po 14 i odebrał nas na lotnisku włoski koordynator, p. Nino Maggiore. Wraz z nim czekała rodzina goszcząca Ulę, która pierwsza pojechała do swojego nowego domu. Resztę dzieci odebrano pod szkołą, a nauczyciele pojechali do swojego hotelu pod Bagherią. Mieliśmy trochę czasu na odpoczynek, ale niewiele, bo wieczorem musieliśmy wrócić do szkoły na oficjalne powitanie. Włoska szkoła podzielona jest na części dla klas 1-3 (inny budynek), potem dla kolejnych klas 1-3 (czyli u nas 4-6) i następnych 1-3 (nasze gimnazjum).

Szkoła im. Ignazio Buttitta w Bagheria.

W wejściu stały dziewczyny w tradycyjnych strojach z koszem owoców i tamburynami, zapraszając gości.

Jedna z sal poświęcona była w całości projektowi.

Część ściany zdobiła wystawa zdjęć z wizyty u nas w Warszawie.

Oficjalna część zaczęła się niebawem. Pomimo kłopotów z nagłośnieniem, wysłuchaliśmy najpierw piosenek chóru.

Potem przemawiał dyrektor szkoły włoskiej, p. Gioachino Gennuardi.

Po przemówieniach nastąpił nieco zaskakujący moment, mianowicie odegrano hymny wszystkich państw z projektu i weszły na plac dzieci, niosące nasze flagi. Polską niosła Valentina - dziewczynka, która była z wizytą w Polsce. Pamięta ją ktoś?

Po hymnach flagi zeszły z placu i zaczęła się część artystyczna - przyznam, że nieco przydługa...

Na koniec postanowiono nas pokazać wszystkim, a co gorsza, kazano mi przemawiać...

Ula i Agnieszka trzymają talerz, jaki dostaliśmy na pamiątkę pobytu w Bagheria.

Po występach zarządzono poczęstunek. Wjechała pizza, napoje i... kapela.

Kapela grała skoczne kawałki, Włosi porywali panie do tańca. Agnieszka bardzo szybko dogadała się z dziewczynkami, u których mieszkała.

*************************************************************************
sprawozdanie z wyprawy Agnieszki Sołdackiej
Spodziewałam się zwiedzania, kąpieli w morzu, miłej rodziny, fajnej zabawy i to właśnie tak było. Zwiedzaliśmy katedry, kąpaliśmy się w morzu i pływaliśmy łódką. Rodzinka była bardzo miła, mogliśmy się dogadać. Dziewczyna, u której mieszkałam, miała na imię Rosella i miała młodszą siostrę Miriam. Szkoła była interesująca. Lekcje wyglądały tam inaczej niż w Polsce. Bardzo mi się podobał rejs łódką, ponieważ fale były duże i niesamowicie chlapały. Było super i warto było brać udział w konkursie.
*************************************************************************

DZIEŃ DRUGI - PIĄTEK 27.05
Drugi dzień naszego pobytu wyglądał nieco inaczej niż zwykle. Dzieci spędzały go w szkole - trochę zastanawialiśmy się czemu nauczycieli nie zaproszono na lekcje, ale dzieci powiedziały nam, że zajęcia we włoskiej szkole polegają głównie na gadaniu, chodzeniu po ławkach i nicnierobieniu... Już wiemy, czemu zabrano nas do Palermo na zwiedzanie...

Najpierw zwiedziliśmy Monreale.

Naszą przewodniczką była p. Marianna, nauczycielka plastyki, a tłumaczył p. Nino.

Piękna katedra w Monreale.

Z wysoko położonego Monreale widać całe Palermo.

W Palermo poszliśmy do klasztoru Kapucynów, gdzie w podziemiach spoczywa ok. 8000 zmumifikowanych ciał. Wrażenie jest niesamowite!!!

Po klasztorze pojechaliśmy pod katedrę w Palermo.

Panie nauczycielki kupiły sobie sycylijskie torebki i zadawały szyku na ulicy.

Na koniec zwiedzania pojechaliśmy do pałacu królów normandzkich.

Wieczór skończył się konferencją. Przygotowałem prezentację, pokazującą co zrobiliśmy przez 2 lata projektu, obejrzeliśmy nagrania uczniów słoweńskich po nauce wg naszych kursów językowych, a także przeprowadziliśmy ewaluację.

Na tym zakończył się dzień i część oficjalna wizyty. Resztę pobytu mogliśmy przeznaczyć na zwiedzanie i przyjemności, choć dzięki temu wiele się nauczyliśmy i zobaczyliśmy dużo ciekawych rzeczy.

*************************************************************************
sprawozdanie z wyprawy Jana Kameli

Po tym wyjeździe spodziewałem się tego, że widoki będą bardzo ładne. Nie rozczarowałem się. We Włoszech wybieraliśmy się na różne wyprawy, np. statkiem i kąpaliśmy się w morzu. Zwiedzaliśmy miasta, starożytne ruiny, kościoły i zabytki. Raz poszliśmy z Marco i jego kolegami na kręgle. Mieszkałem w dużym, dwupiętrowym domu, położonym u stóp wzgórza. Nikt w tym domu nie umiał mówić po angielsku, więc porozumiewaliśmy się na migi lub przez Google Tłumacza. Rodzina, która mnie gościła była bardzo miła i serdeczna, jedzenie smaczne (jeśli ktoś lubi makaron). Miałem też okazję poznać dziadków, kuzynów i wujków Marco oraz oczywiście, jego młodszego brata Davide. Nauczyciele i uczniowie w szkole w Bagherii byli bardzo sympatyczni Dzieci były jednak trochę niezdyscyplinowane. Szkoła mieściła się w małym, żółtym budynku, miała też boisko, ale nie tak duże jak nasze. Na wyjeździe bardzo podobały mi się góry i morze oraz latanie samolotem. Nie podobało mi się to, że nikt z Włochów, oprócz pana Nino, nie umiał mówić po angielsku. Moim zdaniem warto było brać udział w tym konkursie. To była jedna z najwspanialszych przygód mojego życia !!!

*************************************************************************

DZIEŃ TRZECI - SOBOTA 28.05

W sobotę zabrano nas wszystkich do Cefalu, pięknego miasteczka nad morzem.

Pośród uroczych uliczek błądziliśmy w poszukiwaniu pamiątek.

Najpierw jednak zabrano nas do katedry, o której opowiadała p. Marianna. Pan Nino starał się skracać kwieciste opowieści nauczycielki, ale nie zawsze się udawało :)

Pan Nino starał się skracać kwieciste opowieści nauczycielki, ale nie zawsze się udawało :)

Michał zakupił czapeczkę sycylijską i został oficjalnym turystą

W Cefalu było dość gorąco, więc bez loda czy granite się nie obyło.

Jako że Cefalu leży nad morzem, czas wolny wykorzystaliśmy na spacer na plażę.

Oczywistym był fakt, że zanurzymy w morzu nogi...

I nie tylko nogi.

Słoneczny patrol :)

Wczesnym popołudniem wróciliśmy do Bagheria na obiad.

Kilka godzin potem wsiedliśmy na kutry, aby wypłynąć na morze.

Były z nami dzieci, u których mieszkali nasi uczniowie.

Janek ze swoim gospodarzem, Marco i Michał

Druga łódź

Oddalamy się od brzegu

Humory, jak widać, dopisują :)

Michał mieszkał u Roberto, którego możecie pamiętać z wizyty w Polsce.

Ula, Agnieszka i Rozalia, gospodyni Uli.

Póki płynęliśmy zatoką, było dość spokojnie.

Ale po wypłynięciu na otwarte morze zaczęło porządnie bujać łódką!

Woda wlewała się ponad dziobem i osoby siedzące z przodu szybko stały się mokre.

Zresztą, ochlapani byli wszyscy.

Janek, Ula, Agnieszka, Rosella, Michał, Roberto, Rosalia, Marco. Naprawdę zgrana grupa!

W łodzi mieliśmy poczęstunek - zjedliśmy smaczne nespole (soczysty owoc) i truskawki.

Polsko-włoska przyjaźń :)

Bagheria

Na głównym deptaku jak w ulu!

Słynna Villa Palagonia z maszkaronami.

*************************************************************************
sprawozdanie z wyprawy Uli Mendys

Zanim wyjechałam do Włoch, nie mogłam się doczekać, ale jednocześnie się bardzo bałam, że rodzina u której będę gościć, będzie niemiła. Na szczęście na miejscu okazało się że nie ma czego się obawiać. Gdy już byłam we Włoszech, nie miałam czasu się niczym przejmować. Po prostu byłam zajęta zwiedzaniem.
Gdy przyleciałam na lotnisko, tam już czekała na mnie rodzina, która miała się mną zaopiekować. Mieszkali oni w zwykłej kamienicy, jakieś 10 minut jazdy samochodem do szkoły.
Może nie było to duże mieszkanie ( miałam pokój razem z Rosi ), ale i tak było fajnie.
Rodzina składa się z: 11 letniej Rosi, 14 letniego Salvo, Mamy - Marii, Taty- Antonino. Wszyscy byli dla mnie bardzo mili. Następnego dnia rano pojechałam z nimi do szkoły. Bardzo się zdziwiłam, bo zobaczyłam, że na lekcjach w tej szkole była kompletna samowolka. Na lekcjach informatyki dzieci po prostu grały na komputerach, a na innych lekcjach skakały po ławkach itp. Niektóre sale lekcyjne, były zdemolowane i brudne. Atrakcje, jakie były na tej wycieczce, to: zwiedzanie Palermo, zwiedzanie miasta, które tonęło w chmurze - Erice, zwiedzanie katedry w Mediolanie, ale najbardziej podobała mi się podróż statkiem, a zwłaszcza to że pływaliśmy po ogromnych falach, po których nasza łódka skakała. Pod koniec tego rejsu dostaliśmy zmrożone truskawki i owoce które wyglądem przypominały morele, ale nazywały się chyba ''neszpla'', ale nie jestem pewna. Bardzo podobało mi się też zwiedzanie katedry w Mediolanie i chodzenie po jej dachu. Widoki były niesamowite, prawie cała katedra jest pokryta pięknymi płaskorzeźbami. Chyba jedyną wadą tego wyjazdu było to, że trzeba było wcześnie wstawać, a kładliśmy się spać bardzo późno. Poza tym bardzo podobał mi się ten wyjazd i myślę że warto było brać udział w konkursie.
*************************************************************************

DZIEŃ CZWARTY - NIEDZIELA 29.05
Ostatni dzień naszego pobytu w Bagheria mieliśmy spędzić na całodniowej wycieczce do dwóch miejsc: Segesta i Erice. Chyba nikt się nie spodziewał takich przeżyć! Ale po kolei...

W busie humory dopisywały, mimo, że jechaliśmy ponad godzinę.

Zaczęliśmy od starożytnej greckiej miejscowości, Segesta.

W Segesta są ruiny greckiego miasta.

Nasza grupa w amfiteatrze.

Ostała się także świątynia

Zanim zaczęła się druga część wycieczki, musieliśmy coś zjeść. Zatrzymaliśmy się w nowej części Erice, zaraz obok stadionu, gdzie właśnie rozpoczynał się mecz ligowy.

W wejściu stała maszyna z dmuchanymi zabawkami - niezły ubaw :)

I oto wkraczamy przez bramę do Erice. Jesteśmy ponad 2 km nad morzem, zrobiło się wyraźnie chłodniej i jakby niesamowicie...

Erice tkwi całkowicie w chmurze. Niewiele widać, ludzie nadchodzący z przeciwka wyłaniali się nagle z mgły, a dachy budynków ginęły w chmurach.

Marcepanowe owoce

Michał dał się porwać nastrojowi grozy...

Janek odlatuje pod katedrą...

Po Uli widać wyraźnie, że ciepło nie było...

W warsztacie tkackim

Sklepy z pamiątkami

W niesamowitym, zamglonym parku. Kilka schodków wyżej już padało.

Pod zamkiem.

Naprawdę niewiele było widać.

A wiatr zrywał czapki z głów

Najciekawsze było to, że kiedy wyjechaliśmy z miasta, wszędzie dookoła świeciło słońce i było bardzo ciepło! Niesamowite miejsce!!

*************************************************************************
sprawozdanie z wyprawy Michała Sołdackiego

ROZPOCZĘCIE
Na początku myślałem, że będziemy w ładnym, czystym mieście. Pomyliłem się, miasto było bardzo brudne. Również spodziewałem się, że może być nie za bardzo dobre jedzenie, ale na szczęście było smaczne.
DZIEŃ I
Do Bagherii przyjechaliśmy koło godziny 16. Pod szkołą odebrały nas rodziny z dziećmi. Głównie spędziłem popołudnie śpiąc. Na obiad tego dnia były ziemniaki z masą jajeczną (jajka, mąka) usmażone na jednym placku. Było to nawet dobre. Później o 19 rozpoczęło się oficjalne zakończenie programu Comenius. Zostaliśmy powitani licznymi brawami. Potem przez 2 godziny słuchaliśmy śpiewów dzieci włoskich. Następnie wszyscy poszli na pizze, którą tam rozdawali.
DZIEŃ II
Tego dnia za dużo nie robiliśmy. Cały dzień siedzieliśmy w szkole. Pierwszą lekcją był angielski. Dzieci robiły co chciały, a pani przepytywała jedną osobę. Później były 3 lekcje matematyki, choć tylko na 1 byliśmy, ponieważ poszliśmy z dziećmi, które nami się zajmowali grać na komputerze w innej sali. Następnie była religia i WF. Chłopcy grali w piłkę nożną, a dziewczyny w siatkówkę. Na obiad jadłem spaghetti i kotlet z krowy z frytkami. Na kolacje jadłem pizze o nazwie "Romana"
DZIEŃ III
Tego dnia pojechaliśmy do Cefalu. Najpierw poszliśmy do katedry. Potem mieliśmy czas na zakupy, czyli "pamiątki". Chwile później pobiegliśmy na plażę. Woda była bardzo czysta. Potem wróciliśmy do Bagherii. Chwilę później popłynęliśmy kutrem rybackim przez morze. Strasznie mocno trzęsło. Rejs trwał ok 2,5 godziny. Od razu z rodziną, która zajmowała się Agnieszką ja i Roberto poszliśmy na spacer po najdłuższej ulicy w Bagherii. Na kolację były: "mini" pizze, "mini" kiełbasy w szlafroku i kukurydza. Wieczorem oglądaliśmy finał Ligi Mistrzów.
DZIEŃ IV
Był to ostatni dzień spędzony w Bagherii. Mielismy zwiedić 2 starożytne miasta greckie Segesta i Erice. W Segeś'cie pozostały tylko ruiny miasta takie jak: świątynia, agora, amfiteatr, itp. Erice obecnie jest zwykłym miastem, ale strasznie zimnym, ponieważ jest ono ponad 2500 m.n.p.m. Po wielkiej wędrówce doszliśmy do zamku. Na obiad jedliśmy frytki. Na kolację jadłem hamburgery bez bułki i frytki. Wieczorem oglądałem finał Pucharu Włoch.
COŚ O RODZINIE
Mieszkałem w domu u Roberto Guzzo. Ma on dwójkę rodzeństwa: Federico - 17 lat, Gregore - 21 lat. Sam miał 13 lat. Jego rodzice nazywali się Maria i Salvadore. Mieszkają oni w kamiennicy. W ich mieszkaniu było 6 pokoi, 2 łazienki, kuchnia i balkon. Również posiadali 3 telewizory, 2 komputery i 2 laptopy.
SZKOŁA W BAGHERII
Szkoła we Włoszech jest całkiem fajna, bo właściwie nic sie nie robi, ale z takich szkół człowiek nie dostanie się na dobre studia.
MOJA OCENA
Ogółem prawie wszystko mi się podobało, tylko nie podobała mi się taka duża ilość jedzenia. Szkoda, że nie było drugiego rejsu statkiem. Bardzo warto było tam pojechać.
*************************************************************************

DZIEŃ PIATY - PONIEDZIAŁEK 30.05
No i pora było wyjeżdżać ze słonecznej Sycylii... Następne dwa dni mieliśmy spędzić w Mediolanie, stolicy światowej mody. I tak musieliśmy międzylądować w tym mieście, więc postanowiliśmy wykorzystać czas na zwiedzenie Mediolanu.

Na lotnisku, czekamy na samolot.

Wiedzieliśmy, że hotel nazywa się Galileo i jest w samym centrum, ale liczba gwiazdek nieco nas zdumiała...

Po rozlokowaniu się w pokojach ruszyliśmy na podbój Mediolanu.

Pierwszym punktem spaceru była katedra - trzeci co do wielkości kościół na świecie.

Nie wiadomo, na co się patrzeć. Niesamowity budynek!

Wnętrze też robi wrażenie.

Wejście do najbardziej ekskluzywnego pasażu ze sklepami z najdroższymi rzeczami.

Nasza grupa pod katedrą.

Pod pomnikiem

Mediolańska katedra.

Zgłodnieliśmy od wrażeń, na szczęście Mc Donald's był pod ręką.

Po posiłku weszliśmy na dach katedry.

Widać było stamtąd całe miasto!

W najdroższym i najbardziej ekskluzywnym pasażu

Pod słynną operą La Scala.

W drodze do zamku - granite :)

Przy fontannie pod zamkiem

Granite pozostawia ślady :D

Na zamku Sforzów, rodu, z którego pochodziła nasza królowa Bona.

Medytacje pod zamkiem

Ula i Aga sprawdzają krzesła w parku nieopodal zamku

Łuk triumfalny jest nie tylko w Paryżu.

Przemieszczaliśmy się komunikacja miejską - tutaj w tramwaju, który miał na suficie kieliszki zamiast lamp... :)
Tego dnia próbowaliśmy dostać się pod stadion San Siro, ale dotarliśmy tylko do wyścigów konnych - zabrakło nam już czasu i siły....

DZIEŃ SZÓSTY - WTOREK 31.05
Ostatni dzień to przede wszystkim wyprawa do Muzeum Techniki Leonarda da Vinci, ale i zakupy. W drodze do muzeum.

Sklepy kusiły (głównie panie...)

Jedna z głównych ulic handlowych Mediolanu.

Pod Muzeum Techniki

W środku zaczęło się niewinnie...

Ale mozna tu było wszystko włączać, dotykać i próbować

Aga znalazła siebie na ścianie :)

Pobyt w Mediolanie zakończyliśmy na prawdziwej włoskiej pizzy

W samolocie dzieciaki otrzymały jeszcze pamiątkowe certyfikaty podniebnych podróżników :)

Reasumując, to był już niestety ostatni wyjazd w ramach naszego projektu. Każdy, kto wyjechał dzięki projektowi, żałuje, że to już koniec, a ci, co nie spróbowali, mają czego żałować... No, ale kolejny projekt w przygotowaniu! :)

KSIĘGA LEGEND JEST JUŻ GOTOWA!

2011-05-24T12:34:00.000-07:00

Księga Legend, nad którą pracowaliśmy, jest już gotowa.

Zawiera po 2 opowieści z każdego kraju - w oryginale i po angielsku. Obie wersje zilustrowane są obrazkami narysowanymi przez uczniów szkół partnerskich. Przypomnę, że nasi laureaci konkursu plastycznego pojechali na wymianę do Estonii, gdzie wybraliśmy najlepsze ilustracje.

Książeczkę otrzyma każdy autor ilustracji, która znalazła się w zeszycie. Ponadto, część z egzemplarzy trafi do naszej biblioteki i do różnych instytucji.

WIELKIE PODZIĘKOWANIA ZA POMOC PANI AGNIESZCE PĄGOWSKIEJ, DZIĘKI KTÓREJ TA KSIĘGA MOGŁA W OGÓLE POWSTAĆ.

PRASA NIEMIECKA O NASZYM FESTIWALU KULINARNYM PODCZAS WIZYTY W NIEMCZECH

2011-05-14T12:29:00.000-07:00

Dzień po naszych bojach kuchennych w szkole w Mildstedt w lokalnej prasie Husumer Nachrichten pojawił się artykuł o naszym wspólnym gotowaniu. Wzmianka była na pierwszej stronie!

kliknij na zdjęcie, aby powiększyć

Za to w środku umieszczono artykuł na pół strony. Na zdjęcie załapała się nasza Pani Dyrektor i kawałek Ewy Kurowskiej :) Co tam o nas piszą? A no tyle, że kilka prostych składników: włoski urok, brytyjska powściągliwość, estońska radość z życia, niemiecka komunikatywność, polska towarzyskość i słoweński uśmiech i wiele więcej działało podczas festiwalu kuchni. I dalej o tym, jak to panowie z niemieckiej szkoły ładnie prowadzą projekt, uczniowie mówią, że ciężko im się trochę kontaktować po angielsku, ale dają radę przy pomocy słownika, opowiadają, jakie dania szykują... Napisano również, że Gabriela Schönthaler ze Słowenii obchodziła swoje 14 urodziny... Wprawdzie Gabriela ze Słowenii obchodziła 14 urodziny, ale na pewno nie nazywała się Schönthaler :) Pan Ulf Westphal ze szkoły w Mildstedt w podsumowaniu stwierdził: 'Szkoda, że ten tydzień tak szybko przeleciał!' I nie sposób się z nim nie zgodzić...

kliknij na zdjęcie, aby powiększyć

WYPRAWA DO MILDSTEDT 04.05-10.05.2011

2011-05-13T11:20:00.000-07:00

DZIEŃ 1 - ŚRODA 04.05
Niestety nie było wielu chętnych na wyjazd do Niemiec - może dlatego, że północ kraju nie jest u nas zbyt rozpoznawalna i niewiele osób wie, co tam się znajduje. Włącznie z nami. Czy słusznie? Oceńcie sami....
Na lotnisku spotkaliśmy się po lekcjach - o 15:30 całym składem: pani dyrektor Ewa Kozłowska, p. Agnieszka Woźnicka, p. Magda Jasiczek i p. Michał Szymański. Wraz z nauczycielami pojechali laureaci konkursu na książkę kucharską: Ewa Kurowska i Patrycja Kwiatkowska (5s), Rafał Frankowski (5b), Gabriela Schönthaler (4a) i Maks Skiendzielewski (3s). Po dwóch godzinach siedzieliśmy już w samolocie i zanim się obejrzeliśmy, już byliśmy w Hamburgu. Potem musieliśmy działać szybko: do kolejki, aby dojechać na dworzec Hamburg Altona i stamtąd mieliśmy pociąg do Husum, koło którego mieści się szkoła w Mildstedt. Na dojazd i przesiadkę mieliśmy tylko 40 minut, ale zdążyliśmy, choć były problemy z kupieniem biletów - hamburski system biletowy jest niezwykle skomplikowany! W pociągu do Husum spędziliśmy ponad półtorej godziny - dojechaliśmy dopiero o 22. Na dworcu czekał na nas niemiecki koordynator, p. Ulf Westphal wraz z rodzinami goszczącymi. Dzieciaki udały się do swoich nowych domów, a nauczyciele do hotelu. Następny dzień miał być dość intensywny!

***************************************************************
sprawozdanie Gabrysi Schönthaler z wizyty w Niemczech

Przed tym wyjazdem bardzo się bałam, że ludzie do których jadę będą bardzo niemili.

W Niemczech byłam w miasteczku Mildstedt, gdzie gościłam u rodzinki Sörensen, byłam także w miejscowej szkole. Mieli tam lekcje gotowania, technikę na której robili robótki ręczne, krzesła itp. Mieli pokoik, gdzie robili przepyszny sok jabłkowy a także w prawie wszystkich klasach były dotykowe tablice!!! Byłam też w Husum, gdzie chodziliśmy z przewodniczką, która opowiadała nam o historii miasta (i przy okazji kupiłam parę drobiazgów), byłam w Hamburgu przez ostatnie 2 dni. Tam byliśmy w super parku miniatur, zwiedzaliśmy cale miasto a także w muzeum sztuki, gdzie widziałam wiele słynnych obrazów takich jak np Pabla Picassa, Salvadora Dali. Rodzinka u której bylam byla bardzo sympatyczna i życzliwa. Był tata Gunnar, mama Bettina i 3 dziewczynki Jule-6 lat,Merlee-9 lat i Nele-11 lat i kot Lenny. Mieszkali oni w malutkim, ale bardzo ładnym domku. Bardzo mi się podobalo Mildstedt i podobali mi się ludzie, którzy w nim mieszkali, ponieważ byli bardzo mili i wszyscy się znali. Warto było wziąć udział w tym konkursie - ja i Nele bardzo się zaprzyjaźniłyśmy i obiecała mi, że niedługo mnie odwiedzi w Polsce .

***************************************************************

DZIEŃ 2 - CZWARTEK 05.05
Wstaliśmy wcześnie, bo już o 8 przyjechał po nas p. Westphal i zabrał nas do oddalonej o 3 km od Husum szkoły w Mildstedt. Budynek nie jest duży, ale wystarczający w zupełności dla niemieckiej szkoły. Pierwsze, co się rzuca w oczy, to mnóstwo zieleni wokół szkoły i to, że uczniowie wychodzą na dwór w czasie przerw.

Na dachu są panele solarne, z których korzysta szkoła

Kiedy wszyscy pojawili się w szkole, odbyło się oficjalne przywitanie i każdy z krajów dostał swoich opiekunów na kilka godzin.

Zaczęliśmy zwiedzać szkołę. Tutaj u szóstej klasy. Nauczyciel jest od wszystkiego: niemieckiego, angielskiego, historii, biologii itp. Nawet w starszych klasach.

Tutaj łączone zajęcia klas pierwszych i drugich.

W wejściu stoi 'The Bridge' - most projektowy, oblepiony plakatami i zdjęciami, powstałymi przez 2 lata projektu. Niestety, zaraz przed świętami Wielkanocnymi most runął i nie zdążono go w całości poskładać.

Świetlica

...w której Maks i Ewa rozegrali szybką partyjkę piłkarzyków.

Dziewczyny - opiekunki naszej grupy pokazywały, gdzie dokładnie się znajdujemy.

Następnie obejrzeliśmy krótki film o Morzy Wattowym, które mieliśmy później odwiedzić.

Trafiliśmy do kuchni, gdzie dzieciaki przygotowywały sobie drugie śniadanie. Następnego dnia miał sie tu odbyć festiwal kulinarny.

Jest też w szkole specjalna sala do robót ręcznych. Uczniowie mogą sobie tu coś naprawiać, wykonują też drobne rzeczy dla szkoły.

Chwila odpoczynku.

Szkoła produkuje także sok jabłkowy, który sprzedaje w butelkach. Pokazano nam proces produkcji napoju. Tutaj Gabrysia przy obieraczce do jabłek.

Jabłka wrzuca sie do specjalnej maszyny, która robi z nich papkę.

Z papki wyciska się pyszny, świeży soczek.

Rafałowi przynajmniej smakował.

Kolejnym punktem wizyty w szkole było krótkie przedstawienie - skrócona wersja 'Kopciuszka'.

Zaprezentowano ją w dwóch wersjach: angielskiej i niemieckiej. Było zabawnie.

Po przedstawieniu otrzymaliśmy zadanie - każda grupa otrzymała mapkę szkolnych ogrodów z zaznaczonymi punktami. W punktach rozstawione były zwierzęta - oczywiście sztuczne, wzięte z sali biologicznej. Trzeba było znaleźć zwierzaka i wpisać jego polska nazwę na kartkę. Dzięki temu wszyscy zwiedzili cały ogród.

W szkolnym ogrodzie jest nawet oczko wodne z mostkiem.

Dorwaliśmy pierwszego zwierza - ryjówkę.

Szkolny piec do wyrobu węgla.

Maks zapisuje nazwy - nasza grupa wykonała zadanie najszybciej!

Szkolne ule - uczniowie starszych klas hodują tu pszczoły i zbierają ich miód.

Po wszystkich zadaniach pora na posiłek - zorganizowano nam grilla :)

Było pysznie :)

Korzystając z chwili czasu część osób przeszła się po Mildstedt. To spora wieś, bardzo ładna, czysta i spokojna. Miejscowy kościół pochodzi z lat '30 XX w.

Typowa zabudowa miejscowości.

Tablica u wejścia do szkolnych ogrodów.

Po posiłku poszliśmy zwiedzać Husum. Jest to piękne miasteczko ze ślicznymi kamieniczkami i uroczym portem. Tutaj Muzeum Morza Północnego.

Rynek Husum

Nasza grupa pod Tiną - panią z wiosłem na rynku

Oto Tina w pełnej krasie

Rynek

Kamienica Buntowników

W jednej z uliczek

Zamek króla duńskiego

Pod muzeum Theodora Storma - znanego w Niemczech pisarza, który się tu urodził i mieszkał.

Port

Angielski double decker w Husum??? Są też brytyjskie budki telefoniczne... Wszystko dlatego, że partnerskim miastem Husum jest Kidderminster w Anglii. Na spacerze po Husum zakończył się nasz dzień. Uczniowie udali się do rodzin, nauczyciele do hotelu.

*************************************************************
sprawozdanie Rafała Frankowskiego z wizyty w Niemczech

Biorąc udział w konkursie na najciekawszą książkę kucharską, myślałem o przeżyciu fajnej przygody w Niemczech. Nie myliłem się. Każdy dzień tam spędzony pozostawił miłe wspomnienia. Rodzina u której gościłem przyjęła mnie bardzo serdecznie i ciepło. Nie miałem większego problemu porozumieć się z nią. Mój czas był tak zorganizowany, że nie nudziłem się. Bardzo podobała mi się okolica i szkoła w Mildsledt. Chciałbym uczęszczać do takiej szkoły w Warszawie. Ostatnie dwa dni wyjazdu sędziliśmy w Hamburgu. Zwiedzaliśmy Muzeum Miniatur i oglądaliśmy piękne dzieła sztuki, a z wysokiej wieży, na którą musieliśmy wejść po schodach podziwialiśmy panoramę Hamburga. Było to męczące wyzwanie, ale daliśmy radę. Było warto. Szkoda, że nie mogliśmy zostać kilka dni dłużej.

*************************************************************

DZIEŃ 3 - PIĄTEK 06.05
Ten dzień to duże wydarzenie - festiwal kuchni regionalnych. Każda z 6 szkół wykonała zestaw: starter - drugie danie - deser i przygotowała listę składników. Nauczyciele niemieccy pojechali do sklepu, aby wszystko załatwić, podzielili dzieci na 6 grup tak, aby w każdej grupie były dzieci z innych krajów, oddali pod opiekę nauczycielom i zaczęło się wielkie gotowanie.

Patrycja trafiła do grupy włoskiej

Tutaj grupa polska

Rafał przygotowywał potrawy estońskie

Maks miał grupę angielską

Gabrysia otrzymała manu niemieckie

Przy polskich potrawach pracuje Anglik, Niemka i Polka. Współpraca szła gładko.

Maks i dziewczyna ze Słowenii

Jak włoska kuchnia, to musi być ser - zajęła się nim Patrycja.

Po kwadransie do gotowania dołączyli już wszyscy.

Robimy żurek...

... i bigos.

Gabrysia pomaga przy tworzeniu niemieckiego menu

Maks twardo kroi ziemniaczki do potraw brytyjskich

W naszej grupie, ze strony niemieckiej, była Fabienne - poznajecie ją? Przyjechała w październiku do Polski.

Słoweński dyrektor doskonale radził sobie z nożem :)

Patrycja pracowała z dziewczynką, u której mieszkała, Kingą. Okazało się, że Kinga urodziła się w Polsce i świetnie mówi po polsku - nikt wcześniej tego nie wiedział, bo ma niemieckie nazwisko i nikt nie skojarzył...

Rafał raz pracował z Niemecem...

... raz z Anglikiem - robota wrzała, jak gary na kuchenkach.

P. Agnieszka z Fabienne dobrze się dogadywały za kuchennym blatem

Anglik Adam robi estoński deser

...przy którym pomaga również Rafał.

Na końcu wszystko się wymieszało i każdy pomagał już wszędzie, gdzie się dało.

P. Agnieszka kończy szarlotkę na nasz deser.

Po ugotowaniu, Maks wyjechał z naszymi potrawami do sali.

Stoisko angielskie: zapiekanka, wild fruit crumble i zupa-sos

Stoisko polskie - żurek, bigos i szarlotka

Stoisko estońskie - zapiekanka, sałatki i ciasto z jagodami

Stoisko niemieckie - zupa krewetkowa, żeberka i deser

Stoisko słoweńskie - zupa dyniowa, czerwone cebulki z pastą, naleśniczki z serem.
Włoskie potrawy wjechały ze sporym opóźnieniem, ale zniknęły najszybciej - była to oczywiście pasta, fasola sycylijska i roladki z cukinii. Z naszego stoiska najszybciej zniknęła szarlotka, potem bigos. Żurek miał malo zwolenników, bo większość nie wiedziała, jak go jeść. Trzeba było nakładać i rozdawać :)
Wszystkie przepisy podamy później, żeby każdy mógł spróbować je przyrządzić w domu :)

Po festiwalu i konsumpcji tych pyszności, uczniowie pojechali ze swoimi rodzinami na różne zajęcia, które im zorganizowano - najczęściej pojechali nad morze, na plażę, która była całkiem niedaleko. Nauczycieli zaś zabrano na niespodziankową wycieczkę do Tönning, miasteczka niedaleko od Husum. Tönning równiez okazało się prześliczne. Mieści się w nim spore akwarium, prezentujące życie w morzu północnym.

Znajdziecie tu rybę? Są nawet 2!!

Meduza

Jesiotr

Tönning

*************************************************************
sprawozdanie Partycji Kwiatkowskiej z wizyty w Niemczech

Wyjeżdżając do Niemiec spodziewałam się poznania nowej koleżanki i jej niemieckiej rodziny oraz szkoły do której uczęszcza, jak również warunków w których odbywają się zajęcia. Po przyjeździe do Husum, miejsca w którym miałam przebywać, już na dworcu byłam mile zaskoczona, ponieważ okazało się, że będę w polsko-niemieckiej rodzinie. Pobyt rozpoczął się wizytą w szkole Kingi - tak miała na imię moja koleżanka, u której przebywałam. Do szkoły dojechałyśmy specjalnym autobusem. Zajęcia rozpoczynały się o godz. 7.45 lekcją historii. Potem zwiedziliśmy całą szkołę i zobaczyliśmy m.in. pracownię plastyczną, fabrykę produkcji soków z jabłek i kuchnię, gdzie dzieci same przyrządzały sobie obiady na długą przerwę. Szkoła była przepiękna i bardzo ekologiczna. Niedaleko znajdował się mały lasek i plac zabaw. Następnego dnia mieliśmy festiwal gastronomiczny. Przyrządzałam włoskie potrawy, a Kinga mi w tym pomagała. Po południu poszłam z moją nową koleżanką nad morze. W sobotę wybraliśmy się z całą grupą na rejs statkiem po morzu Wattowym. Nazwano je tak, ponieważ podczas odpływów tam gdzie była woda ukazuje się ląd. W niedzielę zwiedzaliśmy Husum, byliśmy m.in. na basenie i festynie który akurat odbywał się tego dnia. Rodzina Kingi to troje dzieci plus mama. W Husum zamieszkują od 6 lat. Dom jest dwupoziomowy, całkiem duży i składa się z czterech pokoi, salonu, kuchni, jadalni, łazienki oraz korytarza. Ja zajmowałam mały, przytulny i ciepły pokoik na górze w którym czułam się bardzo dobrze, a rodzinka była bardzo miła i serdeczna. W poniedziałek wyjechaliśmy z tej nadmorskiej miejscowości i udaliśmy się pociągiem do Hamburga. Tego i następnego dnia zwiedziliśmy miasto. Byliśmy w centrum miniatur i na szczycie wieży, która ma 544 schody w jedną stronę i z której widać cały Hamburg. Wszystko bardzo mi się podobało, tylko trochę byłam zawiedziona zamknięciem dużej skoczni na basenie w Husum z której chciałam skorzystać. Warto brać udział w takich konkursach i bardzo go polecam innym, a nauczycieli zachęcam do ich organizacji.

*************************************************************

DZIEŃ 4 - SOBOTA 07.05
Sobota to już sama przyjemność - w końcu nie ma szkoły. Niemcy zabrali nas na rejs po Morzu Wattowym. Mieliśmy dopłynąć na wyspę Nordstrandlichmer.

Po wejściu na statek...

... musieliśmy poczekać, aż nadejdzie przypływ. Watty mają to do siebie, że kiedy jest odpływ, morze po prostu znika na 6 godzin - jak widać na zdjęciu. Potem zaczyna się przypływ i można pływać.

Te brązowe kawałki za chłopakami to łachy piasku, jeszcze nie zalane przez morze.

W czasie rejsu zaczął się program morski.

Wyłowiono dla nas morskie żyjątka i opowiedziano o nich ciekawe historie.

Można było zaprzyjaźnić się z rozgwiazdą...

...krabikiem (choć ten nie był szczególnie zachwycony zainteresowaniem, jakie wzbudzał)

...czy krewetkami

Wszystkie żyjątka wrzucono z powrotem do morza po prezentacji.

Przepływaliśmy obok wygrzewających się na piasku fok

Wreszcie wylądowaliśmy. Wyspa jest płaska jak stół. Mieści się tu najmniejsza szkoła w Niemczech - ma 3 uczniów...

A to jest główna stacja kolejowa wyspy. Takim wagonikiem udają się mieszkańcy na stały ląd - łodzią nie zawsze się da, w końcu morze znika co kilka godzin...

Jeżdżą tu ludzie drezynami, wożą owce, zakupy...

Głównym punktem wyspy jest knajpka, dom i szkoła.

Wróciliśmy z rejsu zachwyceni jego niecodziennością i ... opaleni :)

Wieczorem uczniowie odjechali do domów, a nauczyciele mieli konferencję.

*************************************************************
Sprawozdanie Maksa Skiendzielewskiego z wizyty w Niemczech
Spodziewałem się że będzie tak jak było. Ale też, że trochę gorzej. Zwiedzaliśmy szkołę, Husum, Hamburg. A z rodzinką byłem na plaży, jeździłem gokartem. Dom, w którym mieszkałem, był duży, a rodzinka miła. Nie wszyscy mówili płynnie po angielsku, ale dogadywaliśmy się świetnie. Szkoła bardzo mi się podoba. Mają tam: warsztat, kuchnię, wyciskarnię soku jabłkowego i około DZIESIĘĆ KLAS! Wszystko mi się podobało. Warto było brać udział? Tak. I to bardzo.
*************************************************************

DZIEŃ 5 - NIEDZIELA 08.05
Ostatni dzień pobytu w Husum upłynął dość leniwie. Spotkaliśmy się o 10, mieliśmy czas do 17, a atrakcje w mieście zaczynały się dopiero od 12, więc poszliśmy niespiesznie na miejscowy basen.

Zanim tam dotarliśmy, wstąpiliśmy tu i tam, połaziliśmy po ładnych uliczkach.

A nawet przysiedliśmy na schodkach.

Lub też na słupkach.

Na basenie najlepsza okazała się trampolina. Każdy oddawał niezliczoną ilość skoków. Tutaj Ewa

Gabi.

Rafał

Maks

Patrycja

W kolejce do zjeżdżalni...

... która po kilku próbach przegrała z trampoliną

Były też grzybki :)

Wprawdzie to była część dla najmłodszych, ale też była fajna

Po basenie poszliśmy na rynek, bo tam odbywał się festyn średniowieczny.

Ostatnie, pamiątkowe zdjęcie w Husum. Następnego dnia wyjazd do Hamburga!

*************************************************************
sprawozdanie Ewy Kurowskiej z wizyty w Niemczech
czekamy
*************************************************************

DZIEŃ 6 - PONIEDZIAŁEK 09.05
Poniedziałek to dzień rozstania z gościnnym miastem i wspaniałymi rodzinami, u których kilka dni spędziły dzieci. Niektórym naprawdę ciężko było się rozstać. Jednak wybiła 9:31 i trzeba było odjechać. W pociągu spędziliśmy ponad 1,5 godziny.

Wreszcie po dotarciu do hostelu i rozlokowaniu się, mogliśmy ruszyć na podbój Hamburga. Podróżowaliśmy głównie kolejką lub metrem.

Samo centrum miasta to wielki akwen wodny.

Na rynku.

Hamburg to typowo portowe miasto i chwali się, że ma więcej mostów niż Wenecja. Całkiem możliwe.

Po paru godzinach zwiedzania, dotarliśmy do miejsca zapierającego dech w piersiach.

Było to Miniatur Wunderland, gdzie na dwóch piętrach stworzono makietę, na której w drobnych szczegółach odtworzono poszczególne kawałki świata. Co kilkanaście minut zapadała nad światem noc, zapalały się latarnie na ulicach, światła w domach...

Nie można było oderwać oczu.

Była i krowa Milka

i kawałek niemieckiego miasta

Trzeba było się uważnie przyglądać, bo wszędzie zadbano o szczególiki, które łatwo przeoczyć. Tutaj przyglądamy się dyskotece. Światła migają, w środku ludziki tańczą.

Kraksa kolarska

Noc na lotnisku

To była najbardziej niesamowita część makiety, bo te samoloty startowały i lądowały!

Turyści w Tyrolu

Koncert DJ Bobo

Na końcu była fabryka czekolady, która produkowała prawdziwe czekoladki Lindta!

Przed wejściem

Cały dzień spędziliśmy na zwiedzaniu Hamburga, a i tak jeszcze sporo zostało na wtorek...

DZIEŃ 7 - WTOREK 10.05
Być w Hamburgu i nie zobaczyć portu, to jak przyjechać do Warszawy i nie widzieć Pałacu Kultury i Nauki. Dlatego we wtorek rano po śniadaniu ruszyliśmy do portu.

Stoją tu statki przeznaczone do zwiedzania...

Zarówno duże...

...jak i mniejsze i starsze.

Przerwa na bar-ce na loda i napój.

W metrze, które lubiło podróżować górą po wiadukcie.

Ratusz, obok którego był kolejny punkt wyprawy: kościół St. Petri

Na wieżę kościoła prowadzą 544 schody, a wieża ma ponad 130 metrów wysokości. Postanowiliśmy zdobyć ten szczyt.

W środku była makieta.

A tu już jesteśmy mokrzy i zazipani na szczycie. Było tam straszliwie gorąco, a wyglądać można było tylko przez małe okienka..

Ale widok wart był wspinaczki.

Zasłużony odpoczynek na dole.

Złodzieje słońca spotkani po drodze do Kunsthalle.

Kunsthalle to jedna z najlepszych galerii sztuki w Europie.

Na początku oglądaliśmy bez wrażeń, ale po jakimś czasie słychać było okrzyki: 'Hej, to Rembrandt!', 'Tu jest Renoir!!', 'Zobaczcie, tam jest ten obraz Dalego!'

'Munch, ten od Krzyku!!'

Picasso!!!

Paul Klee!! Było to niezwykłe przeżycie, zobaczyć na własne oczy coś, co widzi się tylko w telewizji, lub ogląda zdjęcia w książkach do plastyki czy polskiego i historii.

Nadeszła wreszcie chwila wyjazdu. Pojechaliśmy do hostelu po nasze rzeczy.

Ostatnie zdjęcie i jedziemy na lotnisko. Nasz samolot wystartował o 19:45 i w Warszawie byliśmy już parę minut po 21. Następnego dnia niestety trzeba było wracać do szkoły...

WIZYTA W ESTONII - VILJANDI 03.03-07.03.2001

2011-03-07T08:17:00.000-08:00

DZIEŃ 1 - ŚRODA 03.03.2011

Nadszedł wreszcie dzień wyjazdu na comeniusowe spotkanie naszych szkół partnerskich - tym razem miało ono nastąpić w Viljandi, Estonia. Jako nasza delegacja pojechali zwycięzcy konkursu na ilustrację baśni \ legendy, czyli Koharu Piskorska (4a), Basia Błoniarz (5b), Kamila Napłoszek (5s), Kajtek Michalak (6a) i Agnieszka Łapińska (6s), a także nauczyciele w składzie Małgorzata Szymańska, Marianna Breczko, Agnieszka Woźnicka i Michał Szymański. Zbiórka była na lotnisku o 12:30, ale tylko 2 osoby były wcześniej w szkole - pisały konkurs z historii. Reszta dojechała na Okęcie z domu i ok. 13 weszliśmy na odprawę. Musieliśmy lecieć z przesiadką w Rydze, ponieważ nie było tego dnia bezpośredniego lotu, dlatego po zmianie samolotu, w Tallinie wylądowaliśmy dopiero ok. 19. Przed lotniskiem czekał na nas bus, który zabrał nas do Viljandi - czyli 162 km od stolicy Estonii. Po drodze nie mogliśmy się zbytnio przyjrzeć krajowi, ponieważ było ciemno - jednak widać było wyraźnie, że śniegu jest aż za dużo! Do Viljandi dojechaliśmy po 21 - na dzieci czekały już rodziny goszczące, a nauczyciele udali się do hotelu na odpoczynek - piątek miał być baaardzo zajętym dniem!

************************************************************
Sprawozdanie z Estonii - Kajtek Michalak:

Naprawdę warto było wziąć udział w tym konkursie. Podróż samolotem
(pierwszy raz w życiu), poznanie nowego kraju i mieszkanie z nieznaną
wcześniej rodziną, mówiącą w innym języku, to ciekawe przeżycie. Estonia
okazała się bardzo interesującym i pięknym krajem różniącym się od
Polski architekturą, krajobrazami i kulturą. Organizatorzy zorganizowali
wiele atrakcji i zadbali o to, żebyśmy się nie nudzili. W Viljandi
zobaczyliśmy szkołę (ładniejszą od naszej). Oglądaliśmy też ruiny zamku
zburzonego przez Polaków w XVI w. A przez ostatnie dwa dni wyjazdu
poznawaliśmy Tallin. Szkoda, że nie mogliśmy zostać kilka dni dłużej.

************************************************************

DZIEŃ 2 - CZWARTEK 04.02.2011

Spotkanie w szkole wyznaczono już na 8:15, dlatego trzeba było wstać wcześnie i dojść. Viljandi w świetle dnia wydawało się jeszcze bardziej zaśnieżone, niż w nocy.

Panie nauczycielki w drodze do estońskiej szkoły swobodnie mogły skryć się za zwałami śniegu!

Po drodze mijaliśmy typowe estońskie uliczki.
Viljandi Maagümnaasium działa już 133 lata - to jest budynek dla klas starszych. Młodsze dzieci uczą się 100 metrów obok.
Ulica Jacobseni, przy której jest drugi budynek szkoły, który zwiedzaliśmy
Uczniowie zostali przywiezieni przez swoich 'rodziców' z rodzin goszczących i wszyscy spotkaliśmy się w holu.
Każda z grup otrzymała swoich przewodników w szatni i poszliśmy oglądać szkołę.
Polskimi przewodniczkami były dziewczynki, które odwiedziły w październiku Polskę. To te w okularach, pamiętacie je??
Szkolny korytarz.
Umywalki przed wejściem na stołówkę.
Stołówka - później jedliśmy tu obiad.

Szkoła ma wieżę - taki widok można z niej zobaczyć. Tu akurat widać jezioro Viljandi - całe zamarznięte.
Wieża bardzo się podobała!
Wchodzimy do biblioteki - tu trzeba było być cicho.
Nasza biblioteka jednak jest wyposażona dużo lepiej!
Nie mamy za to tak pięknej sali teatralnej - tutaj akurat estońskie dzieciaki mają lekcję tańca - obowiązkowo w ramach lekcji WF.
W szatni stoją narty - estońscy uczniowie czasem na WF-ie mają zajęcia z narciarstwa biegowego. Wszak w Estonii zima trwa od października do kwietnia.
Po zwiedzeniu szkoły mieliśmy mieć zajęcia - różne lekcje. Czekamy na oficjalne powitanie.
A powitali nas sam pan dyrektor, pan Aavo Soopa i koordynatorka projektu ze szkoły estońskiej, pani Margit Kirss. Wraz z nimi stoją uczniowie klas starszych, którzy mieli się nami opiekować podczas zajęć.
Pierwszą lekcją była fizyka. Nauczyciel na szczęście mówił po angielsku, więc wiadomo było o co chodzi - trzeba było ułożyć obwód zamknięty, tak, aby zaświeciła żaróweczka. Każdemu się udało! :D
Proszę, żarówka świeci!
Basia zapisała na tablicy osiągi z ampero- i volto-mierza.
W pracowni komputerowej puszczono nam krótki film o Estonii, a następnie mieliśmy za zadanie w programie Paint wykonać jakiś symbol narodowy.
Koharu zrobiła kolaż
Kamila postawiła na flagę narodową
Agnieszka również

Kajtek popełnił orzełka (kuropatwę?)
...a Basia sklejała coś z różnych obrazków kojarzących się z Polską.
Następnymi zajęciami był wykład o pobliskim Parku Narodowym, Soomaa. To duży obszar torfowisk, gdzie żyje wiele dzikich zwierząt, a poruszać się tam można tylko po kładkach - nie wolno wdepnąć na torfowisko, bo ślad stopy zostanie na 7 lat!
Potem zawitaliśmy na chwile na lekcję angielskiego.
I ostatnimi zajęciami był estoński. Próbowano nas nauczyć paru zwrotów. Ja zapamiętałem takie: tere hommikust (dzień dobry), ajtäh (dziękuję), palun (proszę), ma armastan sind (kocham Cię) i parę innych. Bardzo to trudny język!
Na stołówce dostaliśmy taki oto obiad: gulasz z ziemniakami, sałatkę, kompot i na deser piankę śmietankową z sokiem owocowym - strasznie słodką! Co ciekawe, dzieci w Estonii mają obiad za darmo, choć tylko jeden posiłek dziennie, tzn. albo zupa, albo drugie.
Na koniec zajęć zaproszono nas na koncert uczniów szkoły.
Chór Dziecięcy wykonał dwie estoński piosenki dziecięce: "Pesapuu" i "Kordamised"
Później Lauri Kadalipp (ten z gitarą), zresztą prowadzący nasz koncert, sam złapał za gitarę, zaprosił kolegów i dali bardzo fajny koncert, złożony z piosenek zarówno tradycyjnych, jak i napisanych przez siebie.
Czwartoklasiści zatańczyli dwa tańce estońskie: 'Sõbra polka' i 'Kooli tants'
Na koniec nastąpiła mała niespodzianka - sama pani Kirss wystąpiła przed gośćmi w piosence Stinga 'Englishman in New York'! Tego się nikt nie spodziewał!
Po koncercie uczniowie mieli zajęcia integracyjne w szkole, a nauczyciele zajęli się konferencją. Musieliśmy wybrać prace, które zilustrują książkę baśni i legend, a także ustalić szczegóły festiwalu kulinarnego w Niemczech i dokładne daty wyjazdów do Mildstedt i Bagherii. Tutaj przedstawiciele Niemiec, Anglii i Słowenii.
Nauczyciele z Estonii, Niemiec i Anglii
Pani Suzana Oroz ze Słowenii i pani Julia Richards z Anglii przy pracy. Smutno, jak widać, nie było :)
Nasze nauczycielki, pani Breczko i pani Woźnicka. Kiedy ustaliliśmy szczegóły, przeszliśmy na dół, gdzie była wystawa prac konkursowych.
Wystawa prac. Między innymi znajdują się tu prace naszych uczniów.
Każdy z krajów miał za zadanie wybrać po dwa obrazki, ilustrujące ich legendy - czyli razem 4.
O ile niektóre bajki okazały się być bardzo popularne i ciężko było wybrać nawet 2 ilustracje, o tyle niektóre z bajek miały co najwyżej 2 ilustracje i nie było co wybierać.
Tak, czy owak, rysunki wybraliśmy i zostaną one zamieszczone w księdze baśni.
Każdy z autorów otrzyma egzemplarz, reszta pójdzie do bibliotek w szkołach.
Po zajęciach i konferencji gospodarze zaprosili nas na uroczystą kolację do pewnego dworku pod miastem. Zaczęliśmy od zwiedzenia małego muzeum, które gromadzi małe rzeźby powozów estońskich, wykonywanych przez lokalnego rzeźbiarza. Każdy powóz i koń jest inny, a jest tego kilkaset. Było co oglądać!
Oprowadzał nas tu estoński nauczyciel fizyki, z którym wcześniej mieliśmy zajęcia.
Sala obok pełna była wypchanych zwierząt. W Estonii dzikiej zwierzyny jest mnóstwo, kolekcja pokazywała obfitość estońskiego świata flory. Nasze dziewczynki, po początkowych okrzykach 'fu! ojej! To obrzydliwe!' po chwili z zainteresowaniem obejrzały wystawę...
Wreszcie czas na kolację. To, co mamy na talerzach, to oczywiście tylko przystawka! Po niej wjechał na stół porządny obiad.

Estończycy zapoczątkowali grę na kieliszkach z wodą, po chwili cała sala brzęczała od tego dźwięku, bo każdy podłapał i koncert szedł na całego. Cała impreza zakończyła się wreszcie tańcami w sali obok przy muzyce Michaela Jacksona. Dzień był bardzo długi i męczący, więc po kolacji powróciliśmy do swoich kwater, aby szybko położyć się spać, bo kolejnego dnia wcale nie miało być mniej atrakcji - wręcz przeciwnie!

************************************************************
Sprawozdanie z Estonii - Basia Błoniarz:
Po tym wyjeździe spodziewałam się, że zobaczę jaką mają w Estonii szkołę. Podczas pobytu

zwiedzałam zabytki, chodziłam w rakietach śnieżnych, oglądałam estońską szkołę, zwiedzałam Tallin, byłam na kręglach z dziewczyną u której mieszkałam. Rodzina goszcząca była miła, z dziewczyną, u której mieszkałam dobrze mi się rozmawiało. Co do estońskiej szkoły, to była ładna, miała fajny dzwonek na lekcje i fajne ławki. Nie podobało mi się, że było trochę zimno i że był niedobry obiad (mięso z sosem z serem i z ananasem). Fajna była szkoła w Viljandi... fajnie było w Tallinie i śmieszne były rakiety. Warto było brać udział w konkursie.

************************************************************

DZIEŃ 3 - SOBOTA 05.03.2011

W sobotę szkoła jest zamknięta, dlatego zajęcia zaplanowano nam 'na mieście'. Rano mieliśmy wyruszyć na wycieczkę, aby zwiedzić Viljandi. Nie jest to duże miasto, ma ok. 20.000 mieszkańców i trochę zabytków. Leży nad jeziorem Viljandi, które latem służy jako kąpielisko i miejsce uprawiania sportów wodnych. Zimą... można po nim chodzić, a nawet jeździć samochodem.

Większość ulic wygląda właśnie tak - drewniane domki, wąskie uliczki.
Ulica Jacobsoni to jedna z głównych w Viljandi.
Szkoła Muzyczna.
Naszymi przewodnikami byli uczniowie ze starszych klas, ale nie błyszczeli swoją angielszczyzną.
Piękna kamieniczka na rynku.
Przy pomniku miejscowego pisarza
Przedzieramy się pomiędzy zaspami - śniegu naprawdę było dużo i wcale nie było ciepło!
Wieża ciśnień.
Ratusz

Na mostku nad fosą zamkową.
Tajemniczy słup, który z przodu miał dziury z napisami po estońsku, z tyłu za to ... drzwiczki.
Sala muzyczna, w której później odbył się koncert.
Grupa przy najstarszym kościele w Viljandi
Ruiny zamku krzyżackiego

Most wiszący

Nasza brygada pod zamkiem.
Po zwiedzaniu zawieziono nas do Parku narodowego Soomaa ( o którym dowiedzieliśmy się już dzień wcześniej), aby spróbować czegoś, co nazywa się 'bogshoeing'. Są to po prostu rakiety śnieżne, które ułatwiają chodzenie po głębokim śniegu.
Kiedy wszyscy założyli 'obuwie'...

... i wykazali gotowość, ruszyliśmy z przewodnikiem na teren parku.
Na początku nie było to łatwe, aby ogarnąć 'bogi' i chodzić w nich szybko, tym bardziej, że teren był pofałdowany...
... a czasem trzeba było przechodzić po kładkach.
W połowie drogi doszliśmy do zamarzniętej rzeki.

Park Narodowy Soomaa.
Po spacerze w 'bogach' dostaliśmy ciepłą herbatkę i typowe ciastka 'tłustowtorkowe'. Tak, w Estonii jest 'Tłusty Wtorek', nie czwartek!
Po bogshoeingu poszliśmy na lunch, który nie był zbyt udany, bo obsługa nas poganiała z powodu stypy, która miała się tu za chwilę odbyć. Nasza estońska koordynatorka nie była z tego powodu najszczęśliwsza... Do koncertu przewidzianego na popołudnie zostało trochę czasu, więc poszwendaliśmy się po mieście.

Kościół św. Jana z XIV w.
Dotarliśmy wreszcie do parku, gdzie wszystkie urządzenia zrobione były... ze śniegu.
Były dziury do przełażenia...
... były zjeżdżalnie...
...jamy...
...górki...
... czas do koncertu minął na koncertowej zabawie :)
Koncert okazał się całkiem fajny. Głowna rolę grały tu dwie panie. Prezentowały różne instrumenty, używane w Estonii i wygrywały na nich różne melodie.

Zaprosiły nawet wszystkich do tradycyjnego tańca estońskiego.
Który, jak widać, był całkiem zabawny.
Popołudnie uczniowie spędzili z rodzinami goszczącymi, nauczyciele zaś zostali zawiezieni do Kopra Farm na uroczystą kolację. Podczas kolacji uczyliśmy się tradycyjnych tańców estońskich, śpiewaliśmy nasze narodowe piosenki po... estońsku (to nie było takie trudne!) i wzięliśmy udział w quizie o Estonii. Jak widać na obrazku, nasza ekipa zajęła drugie miejsce. Wygrali Anglicy.

************************************************************

Sprawozdanie z Estonii - Agnieszka Łapińska:
Spodziewałam się, że będzie fajnie i zimno i rzeczywiście tak było. Chciałam zwiedzić nieznany mi kraj i sprawdzić czy umiem porozumieć się po angielsku. W Estonii zwiedzaliśmy dużo ciekawych miejsc. Najbardziej spodobała mi się starówka w Tallinie. Fajnie było też w aquaparku. Rodzina, u której mieszkałam była bardzo miła. Dbali o to aby niczego mi nie zabrakło. Szkoła w Viljandi jest bardzo duża i fajna. Ma bardzo ładną aulę teatralną. Spodobała mi się też wieża, z której można było zobaczyć zamarznięte jezioro i sporą część miasteczka. W czasie wyjazdu podobało mi się wszystko poza bardzo niską temperaturą. Warto było brać udział w konkursie. Spędziłam pięć bardzo ciekawych dni. Było SUPER!!!

************************************************************

DZIEŃ 4 - NIEDZIELA 06.03.2011

Na odpoczynek nie było w ogóle czasu, bo już o 8 rano czekał na nas autokar, aby zawieźć nas do Tallina. Wcześniej, ok. 5 rano wyjechała ekipa włoska. Cała reszta zaś wyruszyła na podbój stolicy. Najpierw zahaczyliśmy o lotnisko, aby Niemcy i Anglicy mogli zostawić tam bagaże, gdyż odlatywali tego dnia, a potem podjechaliśmy do hostelu, w którym my wraz z grupą słoweńską mieliśmy zostać do poniedziałku. W hostelu czekała na nas pani przewodnik, która pokazała nam trochę miasta.
Tallin okazał się uroczym miastem, z piękną starówką.
Urzekły nas wrota do tej kamienicy.
Nasza grupa na rynku.

Kamienice w rynku.
Najstarsza apteka, działająca nieprzerwanie od 1422 roku!

Muzeum Marcepanu. Marcepan to słodycz bardzo popularna w Estonii.

Pan w okularach patrzący z fasad jednej z kamienic.

Kamienice górnego miasta są piękne tylko od strony dolnego miasta, aby pokazać swoje bogactwo i wyższość właścicieli.
Fantazyjna rynna.
Cerkiew jest pozostałością po carze rosyjskim, Piotrze I
Nasza grupa pod pałacem Piotra I, cara Rosji
Tablica poświęcona jednemu z tallińskich artystów.
Jeden z budynków rządowych. Wokół są głównie ambasady - całe stare miasto to dzielnica ambasad i restauracji.
Widok na Tallin. To białe z tyłu to zatoka morza Bałtyckiego - tylko że zamarznięta.
Nasza ekipa z widokiem na Tallin.
Tallin

Złapanie za gwóźdź w bramie miejskiej ma spowodować spełnienie marzenia.
Wszyscy więc łapali za gwoździe, myśląc sobie marzenie.

Opera w drodze do Centrum Handlowego Salaris, gdzie zjedliśmy obiad w doskonałej włoskiej knajpce.
Po obiedzie chętne osoby poszły do aqua parku.
Kalev Spa ma wszystko, co dobry park wodny powinien mieć. 50-metrowy basen, 3 zjeżdżalnie, kilka rodzajów jacuzzi, mniejsze baseny, saunę... Słowem - wypas.
Basen był ostatnia atrakcją tego dnia. Po powrocie do hostelu położyliśmy się dość wcześnie, bo wszyscy byli bardzo zmęczeni. Mieliśmy odwiedzić jeszcze Muzeum Sztuki Estońskiej, ale odwołaliśmy akcję z dwóch powodów: nasza koordynator estońska musiała wracać do Viljandi, a muzeum nie mieści się w centrum i dotrzeć tam można było komunikacją miejską z przesiadkami - więc nie chcieliśmy ryzykować zgubienia się w mieście.

************************************************************
Sprawozdanie z Estonii - Koharu Piskorska:
Warto było wziąć udział w konkursie, ponieważ mogłam po raz pierwszy polecieć do Estonii.
Rodzina, u której mieszkałam, była bardzo miła. Mogłam przez to lepiej się porozumieć się po angielsku i nauczyłam się dużo nowych słów. Najbardziej podobało mi się w Tallinie na starym mieście. W czasie wyjazdu poznałam nowe koleżanki i kolegów. W Estonii było SUPER!!!
************************************************************

DZIEŃ 5 - PONIEDZIAŁEK 07.03.2011

Tym razem mogliśmy sobie pozwolić na pospanie nieco dłużej. Wstaliśmy dopiero o 8 (niektórzy jednak i tak z problemami) i poszliśmy poszukać czegoś na śniadanie - nasz hostel to schronisko młodzieżowe i kuchni nie prowadzi.

W tej właśnie kamienicy po prawej mieści się nasz hostel. Warunki ma nieco spartańskie, ale za to jest w samym Starym Mieście.
Śniadanie znaleźliśmy w nowoczesnym centrum Tallina, w jednym z barów szybkiej obsługi.

Wracając po bagaże do schroniska, przeszliśmy przez nieznane nam jeszcze uliczki Tallina i buszowaliśmy po sklepach z pamiątkami.

Znaleźliśmy bardzo ciekawą uliczką św. Katarzyny.
W jednym ze sklepików szklarz wyrabiał na miejscu towar, który potem sprzedawano w sklepie.

Kamila zakupiła sobie estoński wynalazek: czapkę razem z szalikiem w estońskie wzory.
Z torbami zakupów wróciliśmy do hostelu, zabraliśmy bagaże i pojechaliśmy na lotnisko. Bez żadnych problemów wylądowaliśmy w Warszawie około 15:20 i wróciliśmy do domów.
Trzeba powiedzieć, że wizyta w Estonii przygotowana była perfekcyjnie, nie mieliśmy nawet kawałka czasu żeby się nudzić, nie mówiąc już o odpoczynku, ale jak powiedziała nam p. Margit: 'Nie przyjechaliście tu odpoczywać!' I słusznie, bo kiedy któreś z nas będzie miało okazję odwiedzić Estonię, czy uprawiać bogshoeing...? Może to była jedyna okazja w życiu? Nie istotne, spędziliśmy pięć niezwykle intensywnych, ale jakże ciekawych dni w tym zimnym i mało znanym kraju i wydaje mi się, że była to niezwykle interesująca podróż.

************************************************************
Sprawozdanie z Estonii - Kamila Napłoszek:

Wyjazd do Estonii był dla mnie wielką przygodą. Pierwszy raz miałam mieszkać u osób, których wcale nie znałam. Martwiłam się czy uda mi się z goszczącą mnie rodziną wystarczająco porozumieć. Miałam nadzieję, że miło spędzę czas, poznając fajne i miłe osoby.

Po przyjeździe czekała na mnie Mari i jej mama - okazało się, że są to wspaniałe osoby, które okazywały mi wiele ciepła i były naprawdę fajne.

Podczas mojego pobytu zostaliśmy zaproszeni do szkoły, w której uczy się Mari. Szczerze przyznam, że szkoła była naprawdę super. Najbardziej podobało mi się obserwatorium astronomiczne w szkolnej wieży.

Przebywając w Viljandi oraz Tallinie wiele zwiedzaliśmy. Poznawaliśmy estońskie zwyczaje i kulturę.

Bardzo miło wspominam pobyt u Mari i jej rodziców, moja „estońska rodzina” przyjęła mnie wspaniale i będę to bardzo długo pamiętała. Dodatkową atrakcją była wizyta w wodnym parku, której nie muszę dodatkowo zachwalać, bardzo lubię pływać, co pozwoliło mi się dodatkowo zrelaksować.

Wyjazd była naprawdę udany, jestem bardzo zadowolona i mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będę miała taką fajną przygodę.

************************************************************

ROZWIĄZANIE KONKURSU NA KSIĄŻKĘ KUCHARSKĄ

2011-02-06T06:48:00.000-08:00

No i w ten sposób mamy za sobą ostatni konkurs w projekcie 'The Bridge', który kończy się w czerwcu. Dzięki konkursowi wyłoniliśmy grupę 5 uczniów, którzy pojadą na początku maja na tygodniową wizytę w Niemczech i wezmą m.in. udział w gastronomicznym festiwalu gotowania pod chmurką wraz z rówieśnikami z 6 innych krajów.

Konkurs ten cieszył się najmniejszą popularnością, bo niewątpliwie był dość trudny i trzeba było się wykazać nie tylko umiejętnością gotowania, ale i angielskiego, a także zmysłem artystyczno-dizajnerskim ;) Mimo, że wiele osób odgrażało się, że zrobi wspaniałą pracę i już ją prawie ma, do końca stycznia do biblioteki wpłynęło tylko kilka prac, więc nie mieliśmy wielkiego problemu z wyborem najlepszych, tak jak to bywało wcześniej. Oto lista osób nagrodzonych wyjazdem do Niemiec (prezentujemy tu tylko okładkę i 2 przykładowe strony książki - każda miała przynajmniej po 4 przepisy):

RAFAŁ FRANKOWSKI (5b)
Praca Rafała była przygotowana na pewno najbardziej profesjonalnie, oprawiona niczym praca magisterska, ze zdjęciami samego Szefa Kuchni przy pracy.

Już sama okładka mówi nam, że Rafał to Najlepszy Kucharz na Świecie. Może z angielskim troszkę gorzej (hej, powinno być 'in the world' chyba, co?), ale z drugiej strony lektura książki kucharskiej rozwiewa wątpliwości, co do angielszczyzny Rafała.

Rafał prezentuje 4 dania: pomidorową, kurczaka w pieczarkach, sałatkę z brokuł i szarlotkę. Wszystko opisane własnoręcznie starannym pismem, okraszone zdjęciami w trakcie pracy, dopieszczone niemal do perfekcji :)
Całą książkę poprzedza krótki wstęp o BHP w czasie gotowania. Całość jest spójna, bardzo ładna i estetyczna i robi świetne wrażenie. Rafał nie ustrzegł się kilku błędów językowych, ale są one drobne i nie wpływają na dobre zrozumienie przepisu.

GABRIELA SCHÖNTHALER (4a)
Książeczka zatytułowana 'Gabi is cooking!' bardzo nam się spodobała w swojej formie. Książeczka jest kolorowa, ma sporo zdjęć samej autorki, świadczących o tym, że Gabi naprawdę nieźle się bawiła przy okazji wykonywania potraw i samek książeczki.
O ile okładka jest może mało osobista i nie bardzo świadczy o zawartości, to już w środku...
Po jednej stronie mamy zdjęcia Szefowej w trakcie pracy...
...a po drugiej sam przepis, również opisany własnoręcznie i starannie, wraz ze zdjęciem osobiście wykonanej potrawy. Autorka przedstawia przepisy na gulasz, żurek, koktajl regeneracyjny i ciasto drożdżowe. Gabi też się nie ustrzegła paru błędów językowych, ale one także nie wpływają na zrozumienie, najwyżej mogą wywołać uśmiech (jak np. peeper zamiast pepper. Zabawne o tyle, że 'peep' znaczy tyle, co 'podglądać'...:)) No i zastanowić może fakt, czy rzeczywiście koktajl z kiwi to regionalna, polska potrawa... A zatem praca również bardzo dobra, Gabrysia na pewno da sobie radę w Niemczech.

PATRYCJA KWIATKOWSKA (5p)
Patrycja oddała swą pracę jako pierwsza, jeszcze jakiś tydzień przed końcem konkursu. Szefowa wykonała porządną pracę, wszystko z własnymi zdjęciami osobiście (mamy nadzieję, bo Patrycji na fotkach nie ma) wykonanych potraw.
Na początek praca zwraca uwagę tym, że... nie mieści się w ramach konkursu: praca miała być pozioma... No, ale to szczegół :)
Na każdej stronie mamy osobny przepis, podany bardzo jasno i raczej bez błędów językowych. Każda receptura zilustrowana jest zdjęciem potrawy - widać, że to ta sama kuchnia, a więc wiadomo, że Patrycja brała w tym udział :) Szefowa przedstawia nam przepisy na bigos (tylko czemu 'pie'? Jeśli już tłumaczymy taką potrawę, to angielski odpowiednik to 'Hunter's Stew'), racuszki z jabłkami, żurek z jajkiem i białą kiełbasą i kluski śląskie.
Podsumowując, mimo pewnej 'suchości' przekazu i nie trzymania się ram pracy, książka Partycji jest jedyną, która przedstawia li tylko i wyłącznie tradycyjne, polskie potrawy - a przecież właśnie o to chodziło. Przydałoby się może kilka fotek samej Partycji przy pracy, żeby ożywić nieco całość, ale i tak jest to bardzo dobra rzecz - można by rzec 'smaczna' :)

MAKSYMILIAN SKIENDZIELEWSKI (3s)
Na pierwszy rzut oka, książka kucharska nie porywa. Odręczne, hmmm, mało piękne pismo może nie wygląda najlepiej, ale... w tej pracy jest sporo 'ale', świadczących o tym, że to jednak bardzo dobra praca.
Otóż kto zna Maksa, wie, że pisanie u niego to 'achillesowa pięta', więc napisanie tego wszystkiego własnoręcznie (a przypominam, Maks jest w klasie 3!) zasługuje na fanfary. Tym bardziej, że językowo nie ma tu sie do czego przyczepić i wszystko jest napisane bardzo dobrze.
Każdy przepis poprzedzony jest zdjęciem samej potrawy i kilkoma fotkami Maksa przy pracy. Dzięki temu wiemy, kto robił jedzonko oraz że Maks będzie potrafił znaleźć się w kuchni.
O pisaniu już wspomniałem, ważne, że da się przeczytać :) Potrawy, które prezentuje Maks to zalewajka, kaczka z czerwona kapustą, sernik i ciasteczka imbirowe. W sumie wszystkie polskie (no, może poza ciasteczkami imbirowymi, na które w dodatku trzeba czekać kilka tygodni:D) i przedstawione bardzo dokładnie i do tego wzorowo pod względem językowym. Maks na pewno da radę!

EWA KUROWSKA (5p)
Praca ta była ostatnią ze złożonych (ale na czas!) i weszła do finału rzutem na taśmę. Praca została wykonana bardzo starannie i estetycznie, z dbałością o szczegóły.
Okładka wprawdzie mówi o najlepszych daniach kuchni polskiej, ale...
... o ile pomidorowa jest polska, to naleśniki, wiosenna sałatka (salad zamiast salat!!) i ciasteczka mogą się znaleźć równie dobrze w każdej innej książce kucharskiej i będą pasowały... Jednak wszystkie opisy są własnoręczne i błędy językowe są sporadyczne (najwyżej literówki), a poza tym zdjęcia potraw również wydają się być wykonane przez samą Szefową.
Tak więc książka, pomimo swojej kosmopolityczności, jest bardzo staranna i poprawna, zarówno językowo, jak i pod względem merytorycznym. Uważamy, że Ewa również świetnie poradzi sobie w Mildstedt.

######################

Na dzień dzisiejszy, to koniec konkursów, dzięki którym można wyjechać na wycieczkę do zagranicznej szkoły. Przed nami, do końca roku szkolnego, który kończy dwuletnią pracę nad projektem, jeszcze:
03.03-07.03 - wizyta w Estonii, wybór ilustracji do księgi baśni i legend
kwiecień i maj - produkcja Księgi Baśni i Legend
początek maja - wizyta w Niemczech, festiwal kulinarny
koniec maja - wizyta we Włoszech
czerwiec - podsumowanie projektu, zakończenie, raport końcowy

OCENA: BARDZO DOBRY!

2011-01-09T13:07:00.000-08:00

Opublikowano wyniki Raportów Rocznych programu, czyli opisu naszych działań w pierwszym roku trwania projektu. Nasz projekt otrzymał ocenę 'Bardzo Dobrą', czyli 5! Troszkę zabrakło do 6-tki, ale myślę, że Raport Końcowy pokaże, że The Bridge jest 'Przykładem Dobrej Praktyki' :D

TYMCZASEM PRZYPOMINAM, ŻE CZEKAMY NA KSIĄŻKI KUCHARSKIE JUŻ TYLKO DO KOŃCA STYCZNIA! DO WYGRANIA WYJAZD DO NIEMIEC W MAJU, WIĘC JEST O CO WALCZYĆ!!